Epirus (Ipiros) is één van de dertien regio's van Griekenland. Het bestaat uit vier provincies:

-Thesprotia
-Ioannina
-Preveza
-Arta

Het is gelegen in het noordwestelijke deel van het Griekse vasteland. In 2001 telde de regio 353.820 inwoners.

Epirus grenst in het westen aan de Ionische Zee, in het noorden aan Albanië, in het oosten aan Thessalië en West-Macedonië en in het zuiden aan Centraal-Griekenland.

Bergen

Epirus is het bergachtigste gebied van Griekenland. Het Pindosgebergte ziet er op landkaarten en satellietfoto’s uit als de ruggengraat van Griekenland. Een paar van de belangrijkste bergen zijn: Smolikas, Grammos, Tympfi, Tzoumerka, Mitsikeli, Olytsikas, Souli en Xirovouno.

Rivieren
Door de overvloedige regen in de laagvlaktes en de sneeuwval in de bergen, zijn er meerdere rivieren. De grootste zijn: Arachtos, Louros, Kalamas of Thyamis, Aoos die naar Albanië loopt, Acheloos en de legendarische Acheron. Acheron is in de Griekse mythen één van de rivieren van Hades, de God van de onderwereld, hij vormde de grens van de onderwereld zoals zij die zich voorstelden. Over deze rivier moesten de schimmen van de doden gebracht worden door Charon, de veerman.

Geschiedenis
De Epirotische bevolking viel in een aantal grote en kleine stamverbanden uiteen, die wat cultuur en taal betreft verwant waren aan de Macedoniërs en de Illyriërs. Zij woonden in open, onversterkte dorpen en liepen altijd gewapend rond. Omdat de stammen in dit pastorale gebied steeds meer in aanraking kwamen met de stadscultuur van de Griekse kolonies in de kuststreek, kregen ze steeds meer invloed van de Griekse cultuur, taal en manier van leven. Pas in de hellenistische tijd begonnen de Epirotische stammen versterkte nederzettingen te bouwen in de klassieke -Griekse stijl.

Onder hun meest ambitieuze koning Pyrhus (318-272 v. Chr.) oefenden de Molossiërs zelfs korte tijd de heerschappij over heel Epirus uit. Na Pyrhus dood raakte Epirus steeds meer betrokken bij de strijd tussen Macedonië en het opkomende Rome. De Epiroten steunden eerst de Macedoniërs tegen de Romeinen, wisselden in 198 v. Chr. van partner en trokken in 180 v. Chr. op eigen houtje te velde tegen de Romeinse oorlogsmachine. Dat bleek een dodelijke vergissing, want toen Rome in 168 v.Chr. Perseus, de laatste Macedonische koning, bij Pydna in de pan hakte, kreeg ook Epirus de rekening gepresenteerd. Volgens de Griekse historicus Polybius werden zeventig Epirotische steden verwoest en 150.000 bewoners in slavernij weggevoerd, waarna Epirus een deel van de Romeinse provincie Macedonië werd.

In de Vroege Middeleeuwen had Epirus te lijden van talrijke destructieve invasies. Nadat het Byzantijnse Rijk in de 7de en 8ste eeuw bestuurlijk was gereorganiseerd en Epirus ingedeeld werd in het 'thema' Nikópolis, verschenen in de 11de eeuw de Noormannen en de Venetianen aan de horizon. Na de val van Constantinople in 1204 wist Michaeli, een lid van de keizerlijke familie van de Angeloi, in Epirus een anti-Latijns bolwerk te stichten dat in het jaarboek van de geschiedenis bekend werd als Despotaat van Epirus. Aan het begin van de 14de eeuw kreeg de Italiaanse familie Orsini op grond van een slim gevoerde huwelijkspolitiek de macht in handen, maar dit Latijnse sprookje werd in 1348 ruw verstoord toen de Serviers in Epirus opdoken. Ook hun macht was van korte duur, want in 1386 viel het Servische rijk uiteen onder de mokerslagen van het Osmaanse rijk.
In 1788 werd Ali Pasja de voornaamste Osmaanse gouverneur van Epirus. Een generatie later had de nietsontziende Pasja zich opgewerkt tot heerser van Zuid -Albanië en een groot deel van Griekenland.
Epirus werd tijdens de eerste balkaan oorloog (1913)door het Griekse leger bevrijd.

Epirus vandaag
In Epirus vergrijzen de bergdorpen, omdat jongeren naar de vlakke kustzone trekken. Steeds minder jongeren willen het harde beroep van veehouder uitoefenen. De economische groei in de kustregio’s en in de dalen van Thesprotia, Arta en Preveza is aantrekkelijk. Gedurende de laatste jaren wordt het ecotoerisme gestimuleerd in de hoop meer toekomstperspectief te bieden voor diegenen die nog niet naar de stad getrokken zijn.

Beschermde Natuurgebieden
De Kalamas Delta bij Igoumenitsa is een belangrijk natuurgebied, dat ligt tussen de Vikos - Aoos. Het is sinds 1973 beschermd natuurgebied. Het hart is 3412 hectare, het omliggende gebied 12.225 hectare. Vikos - Aoos bevindt zich in het district Ioannina. De hoogste top is Tympfi van iets minder dan 2500 meter hoog. Het gebied wordt in tweeën gedeeld door de dalen van de Vikos en de Aoos. Het Vikos dal is 1000 meter diep en staat in het Guinness Boek als diepste dal ter wereld. Pindos is sinds 1966 beschermd natuurgebied. Het hart is 3393 hectare, en het omliggende gebied 3534 hectare. Het bevindt zich in het westen van Epirus. Er leven onder ander 50 zeldzame bruine beren.